به كي بگم دلم براي صحن و ضريحت تنگ شده ؟؟؟؟؟؟

قربون کبوترای حرمت امام رضا

گفت : کسی دوستم ندارد . می دانی که چه قدر سخت است ، این که کسی دوستت نداشته باشد ؟ تو برای دوست داشتن بود که جهان را ساختی . حتی تو هم بدون دوست داشتن …خدا هیچ نگفت .گفت : به پاهایم نگاه کن ! ببین چقدر چندش آور است . چشم ها را آزار می دهم . دنیا را کثیف می کنم . آدم هایت از من می ترسند . مرا می کشند . برای این که زشتم . زشتی جرم من است .خدا هیچ نگفت .
گفت : این دنیا فقط مال قشنگ هاست . مال گل ها و پروانه ها . مال قاصدک ها . مال من نیست .خدا گفت : چرا ، مال تو هم هست .
خدا گفت : دوست داشتن یک گل ، دوست داشتن یک پروانه یا قاصدک کار چندانی نیست . اما دوست داشتن یک سوسک ، دوست داشتن " تو " کاری دشوار است .
دوست داشتن ، کاری ست آموختنی و همه کس ، رنج آموختن را نمی برد .ببخش ، کسی را که تو را دوست ندارد ، زیرا که هنوز مومن نیست ، زیرا که هنوز دوست داشتن را نیاموخته ، او ابتدای راه است .مومن دوست می دارد . همه را دوست می دارد . زیرا همه از من است و من زیبایم ، چشم های مومن جز زیبا نمی بیند . زشتی در چشم هاست . در این دایره ، هر چه که هست ، نیسلامحت .آن که بین آفریده های من خط کشید شیطان بود . شیطان مسئول فاصله هاست .حالا قشنگ کوچکم ! نزدیک تر بیا و غمگین نباش .
قشنگ کوچک نزد خدا رفت و دیگر هیچ گاه نیندیشید که نازیباست.

کارمند اداره پست خيلي تحت تاثير قرار گرفت و نامه را به ساير همکارانش نشان داد. نتيجه اين شد که همه آنها جيب خود را جستجو کردند و هر کدام چند دلاري روي ميز گذاشتند. در پايان 96 دلار جمع شد و براي پيرزن فرستادند. همه کارمندان اداره پست از اينکه توانسته بودند کار خوبي انجام دهند خوشحال بودند.
عيد به پايان رسيدو چند روزي از اين ماجرا گذشت. تا اين که نامه ديگري از آن پيرزن به اداره پست رسيد که روي آن نوشته شده بود نامه اي به خدا. همه کارمندان جمع شدند تا نامه را باز کرده و بخوانند. مضمون نامه چنين بود خداي عزيزم. چگونه مي توانم از کاري که برايم انجام دادي تشکر کنم. با لطف تو توانستم شامي عالي براي دوستانم مهيا کرده و روز خوبي را با هم بگذرانيم. من به آنها گفتم که چه هديه خوبي برايم فرستادي البته چهار دلار آن کم بود که مطمئنم کارمندان اداره پست آن را برداشته اند .

خداحافظ
کاش میشد از پیش ما نروی
همیشه برای آمدنت بیقرار بودیم
وقت رفتنت اشکباریم
گرچه عید می گیریم ولی...
انگار عزاداریم
گفتند تو را بدرقه کنیم
دردانه آفرینش رجب و شعبان به استقبال تو میآمد ..
و نیمه ای از شوال را بدرقه ات می کرد
آمدی به سفره هامان برکت دادی
آمدی و غبار از خاطر غمزده مان رُفتی
آمدی و زنگار از آیینه دلهامان شستی
آمدی و در گوش جانمان سخن عشق گفتی..
که چه خوش گفته اند:

« از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر...»
آمدی و به نا امیدان امید بخشیدی

« لا تقنطوا من رحمة الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا »

آمدی و در یک شب هشتاد سالمان را مقدر کردی

آه که چه زود می روی
کاش می شد که از پیش ما نروی
خدا حافظ
خدا حافظ رمضان

******************
صبر کن
من در اشتباهم
این تو نیستی که میروی
ما می رویم
تو میهمان نه ، که میزبان بودی
ماییم که قطار عمرمان در ایستگاه تو توقف کرد
استفاده نکردیم
کاش می شد که نرویم

جان به فدای تو که به گفته خودت مظلومترین فرد عالم هستی.

چه کرده‌ایم با تو که دلت خون است از دست ما؟ دلت خون است.دلت خون است.دلت خون است.

کمی فکر کن؟ میری جمکران و دعا میکنی، حاجتت برآورده نمی شود بعد با امام زمان قهر می‌کنی؟

باچه کسی قهر میکنی؟ قطب عالم امکان، گل سرسبد هستی ،سبب نزول برکات آسمانی؟ .....

بعد به دوستت می‌گویی به جمکران رفتی دعا نکن که من دعا کردم و جواب نگرفتم.

باخودم می‌گم چقدر آقا غریب و چقدر مظلومه.

مگه ما چه گلی به سر آقا زده‌ایم ؟

چه کاری کردیم که قلب مولا از ما شاد بشه؟

این‌همه نغمه یابن الحسن سرداده‌ایم تا حالا فکر کرده‌ایم که

ابن الحسن از چه چیز خوشش می آید، همان را انجام دهیم؟

یا فقط با گناه و معصیت به اسم شیعه علی علیه السلام آبروی اهل بیت را برده ایم؟

شاید این زبان حال مولاست که :

هرکس به طریقی دل ما میشکند بیگانه جدا دوست جدا می‌شکند

با کوله باری از گناه ،معصیت و شرمساری با خود عهد می‌بندم که از امروز

کاری را انجام دهم که مولا و آقایم صاحب الزمان عجل الله فرجه شاد شود.

یکبار هم که شده کارهایم را برای خوشحالی قلب او انجام دهم.

مولای من خودت کمک کن و دستم را بگیر تا در این پیچ و خم دنیا گم نشوم.

چشمـهــا را بـاید شست و جور دیـگر بـایـد دیـد.

هر کجا سلطان بود دورش سپاه و عسکر است

پس چرا سلطان خوبـان بی سپاه و لشکر است

بـا خـبـر بـاشیـد ای چــشــم انـتــظـارن ظـهــور

بـهتـرین سلـطـان عـالـم از هـمه تنـهـاتـر است

الله اكبر ..

الو !!!

باز دوباره این دل آنتن نمی ده ..

كسی صدای منو می شنوه ؟

اشكال نداره ! عادت كردم پشت خط حرف بزنم با اینكه صدایی بهم نمی رسه !

آهای فرشته ها صدای منو به آسمون برسونید !!!

….

جرعه ای از آسمان به من بدهید سخت دلتنگم از زمین و زمان ...

می خوام اعتراف كنم !

كل قضیه اینه كه خسته بودم ، ترسیدم ، گم شدم ... الانم چند وقته اسیرم !!

همه چیز از اینجا شروع شد :

وقتی فهمیدم كه اِ نه بابا انگاری منم وجود دارم .. یه دفعه ، تا اومدم به خودم بیام دیدم هر چی نیرو توی وجودم هست همه با هم سر جنگ دارند !

یه چیزی می گفت: این كارو بكن ، یه چیز دیگه می گفت: به حرفش گوش ندیا !!

یكی لذت می برد ، یكی عذاب می كشید

نمیدونم این جنگ و دعوا چرا به من تحمیل شد ؟!!

خسته شدم ... این قدر سر دو راهی ، نه اصلاً نمی دونم چند تا راه بود ، موندم كه دیگه به چیزی اعتماد نداشتم ..

ترسیدم .. بی محتوا شدم و تكراری ... آدم بی محتوا هم دست به هر كار بی اساسی میزنه ! فقط به این فكر میكردم كه زندگی كنم ، مهم نبود چطور زندگی كنم ! هر سال از زندگی شده بود 365 بار تكرار یك روز ...

با نون و پنیر و گوشت و ... همجوار شدم !! كفش و كلاهم گم می شد غم عالم روی سرم می ریخت .. لذت می بردم ، ولی لذت دیدن سراب بود ... بلاخره رسیدم ولی به اینكه ،.. خب چی شد حالا؟!

سر در گم شدم یعنی گم شدم

ولی راه برگشت رو هم بلد نیستم ، اصلاً نمی دونم راه چیه كه بدونم گمراهم یا سر براه ؟!!

فقط می دونم از وقتی خوردم زمین چسبیدم بهش ..دور و برم پر از آدمه ! حس می كنم سهم كوچكی از این زمین دارم ! همه چیز تنگ و تاریكه ... همش احساس خفگی می كنم ، همیشه تنهام ، واسه نجات خودم از تنهایی هم به همه چیز چنگ زدم ...

حالا دیگه اسیر شدم !

اسیر دیوارهای زمان و مكان ، اسیر میل و هوس و كشش و خواهش ..

صدای مادرم را می شنوم ! كه آسمان چشمانش بارانیست و بر سر سجاده برای من دعا می كند !!

شنیدم بهشت زیر پای مادران است .. پس از سجاده مادر تا خدا راهی نیست !!

قرآن را باز كردم .. بار ها این كار را كرده ام ، بار ها خوانده ام .. ولی یك بار نفهمیدم !!

.... یخرج الحی من المیت ....

ای خدا !!! دلی كه در سینه دارم دل نیست ! قلوه سنگه .. مرده و بی احساس و با هر لگدی به این طرف و اون طرف میره .. به این مرده هم حیاتی ببخش !!

صدایی به گوشم می رسد ...

او از فرماند هان بزرگ و جوان جنگ تحمیلی بود

یاد خودم افتادم كه جنگ درونی داشتم .. گوشهایم را تیز كردم !

فاتح ارتفاعات الله اكبر

من خاكریز جسم رو فتح كنم ارتفاعات الله اكبر پیشكش

رمز پیروزی را می دانست

چه رمزی ؟ رمز چیه ؟..

ثابت كرد با خدا به همه چیز می توان رسید

من فقط بلدم مسئله های ریاضی فیزیك و ثابت كنم تازه حفظ كردن ، كه اونم خیلی سخته ! چطور ثابت كرد با خدا می شه ... اصلاً راجب كی حرف می زنه ؟ میشه دنیاشو دید؟

صبور و محكم بود و با پشتكار

از چه راهی رفته كه مطمئن بوده و سریع هم رفته .. می خوام این راه رو هم امتحان كنم ، یعنی توی این مسیر كسی هست كه دستم و بگیره از زمین بلند بشم ؟

اطلاعات عملیات جنگ را به عهده داشت

یعنی چی توی وجودش بوده كه توی جوونی كارهای بزرگ رو ممكن كرده ؟!!

فقط به خدا توكل داشت

عجب دل تك سرنشینی ..

مشتاق شهادت

دیدم آدما واسه اینكه یه نفس بیشتر بكشند خودشونو به آب و آتیش می زنند ؟ اشتیاق برای چی؟ مگه چی دیده ؟

.....

مثل اینكه این دفعه صدایی از پشت خط میاد ..!!!

سلام

همیشه میگن سلام آغازی برای دیدار است !